Έχει συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες και στα πιο οργανωμένα τραπέζια. Ανοίγουμε εκείνο το πολυπόθητο μπουκάλι με ανυπομονησία, σερβίρουμε με στυλ και δοκιμάζουμε… με απογοήτευση.
Το δροσερό λευκό κρασί μοιάζει λες και βγήκε από την κατάψυξη, «βουβό», χωρίς ίχνος αρώματος επειδή είναι υπερβολικά παγωμένο. Ή, ακόμα χειρότερα, το κόκκινο δείχνει βαρύ θυμίζει ζεστό ζωμό και είναι έντονα αλκοολικό επειδή έχει ζεσταθεί περισσότερο απ’ όσο θα θέλαμε.
Τότε είναι που συνειδητοποιούμε ότι η θερμοκρασία σερβιρίσματος δεν είναι μια απλή λεπτομέρεια, αλλά ένας καίριος παράγοντας που επηρεάζει άμεσα τα αρώματα, τη γεύση και τη συνολική μας οινική εμπειρία. Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να πανικοβαλλόμαστε ούτε να απογοητευόμαστε, αφού οι λύσεις είναι απλές και μπορούμε άμεσα, μέσα σε μόλις λίγα λεπτά να «σώσουμε» την κατάσταση.
Γιατί τόσο κρύο;
Αν βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα κρασί που είναι υπερβολικά κρύο, το βασικό μας πρόβλημα είναι ότι «κρύβονται» τα αρώματα και η πολυπλοκότητά του. Τα λευκά κρασιά χάνουν τον αρωματικό τους χαρακτήρα, ενώ τα κόκκινα αποκτούν πιο σκληρές τανίνες και μας φαίνονται λεπτά ή άγευστα.
Η πιο απλή κίνηση που μπορούμε να κάνουμε είναι να αφήσουμε το ποτήρι ή τη φιάλη για λίγα λεπτά εκτός ψυγείου. Επιπλέον, το κρασί ανεβάζει θερμοκρασία αρκετά γρήγορα μέσα στο ποτήρι, ειδικά αν παραβλέψουμε για λίγο τους κανόνες του σαβουάρ βίβρ και αντι να το κρατήσουμε από το πόδι, το αγκαλιάσουμε με τα χέρια μας για να μεταδώσουμε λίγη από τη θερμοκρασία μας.
Για ένα ακόμη πιο άμεσο αποτέλεσμα, μπορούμε να σερβίρουμε μια μικρή μονάχα ποσότητα στο ποτήρι και να περιμένουμε πέντε με δέκα λεπτά πριν δοκιμάσουμε ξανά. Αυτό το κόλπο το χρειαζόμαστε ιδιαίτερα για τα κόκκινα κρασιά, τα οποία τείνουμε συχνά να τα ξεχνάμε στο ψυγείο «για λίγο» και τελικά καταλήγουμε να τα σερβίρουμε πιο κρύα απ’ ό,τι πρέπει.
Γιατί τόσο ζεστό;
Στην αντίθετη πλευρά του θερμομέτρου, όταν το κρασί μας είναι πολύ ζεστό, κάτι που συμβαίνει συχνά στα καλοκαιρινά τραπέζια ή όταν αφήνουμε μία φιάλη με κόκκινο κρασί δίπλα στην ανοιχτή κουζίνα που καίει, το αλκοόλ κυριαρχεί επικίνδυνα, η φρεσκάδα χάνεται και το αποτέλεσμα μας φαίνεται επίπεδο ή κουραστικό.
Εδώ χρειαζόμαστε άμεση ψύξη, και το μυστικό των επαγγελματιών είναι η μαγική παγοθήκη. Ωστόσο δεν πρέπει να ρίχνουμε το μπουκάλι απευθείας μέσα σε σκέτο πάγο αλλά να γεμίζουμε την παγοθήκη και με νερό και με πάγο. Το νερό αγκαλιάζει ομοιόμορφα το μπουκάλι και μεταφέρει την ψύξη γρηγορότερα. Μέσα σε 10 με 15 λεπτά, το κρασί μας θα έχει έρθει στη θερμοκρασία που το θέλουμε. Και ναι, αυτό το κόλπο ισχύει και για τα κόκκινα κρασιά, ειδικά τις ημέρες που το θερμόμετρο έξω χτυπάει κόκκινο.
Τα καλοκαίρια για παράδειγμα, στα τραπέζια που στρώνουμε σε εξωτερικούς χώρους ή όταν αφήνουμε μία φιάλη για πολλή ώρα δίπλα σε φαγητά που ακόμα αχνίζουν από τον φούρνο ή το grill το κόλπο με την παγοθήκη κρίνεται απαραίτητο ακόμη και για τα κόκκινα κρασιά μας, όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι υψηλή.
Για να έχουμε μια εικόνα και σε αριθμούς στο μυαλό μας, τα λευκά και τα ροζέ αγαπούν τις τους 8 με 12 βαθμούς Κελσίου, ενώ τα κόκκινα νιώθουν άνετα… μεταξύ 14 και 18 βαθμών Κελσίου.
Και τελικά, χωρίς υπερβολές, με λίγη υπομονή και μερικά λεπτά στο σωστό περιβάλλον τα ποτήρια μας θα μοιάζουν να ανήκουν πάντα σε μια μικρή γευστική γιορτή.
Στην υγειά λοιπόν των μικρών διορθωτικών κινήσεων που μπορούν να σώσουν τις μεγάλες, συνήθως και πιο απλές στιγμές.