Με αφετηρία, λοιπόν, την εμπειρία της στην Google και οδηγό την πολύτιμη παρακαταθήκη του πατέρα της, κυρίου Γιάννη Φαλδαμή, αναδεικνύει τη σημασία της τόλμης, της προσαρμοστικότητας και της ανθρώπινης σύνδεσης ως βασικών πυλώνων ενός σύγχρονου εκδοτικού οργανισμού.
«Το μεγάλο σχολείο ήταν, αναμφίβολα, η Google»
Στην αρχή της συζήτησης, η κυρία Φαλδαμή ανέφερε πως το ενδιαφέρον της για το B2B, το B2C και το product marketing ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «οι γονείς μου λένε ότι ως μικρό παιδί ενθουσιαζόμουν με τις διαφημίσεις! Το λέω χαριτολογώντας (ή και όχι!)». Εξήγησε ότι σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πως το μάρκετινγκ κέρδισε από την αρχή το ενδιαφέρον της. Όπως τόνισε, «το μεγάλο σχολείο ήταν, αναμφίβολα, η Google». Έχοντας την ευθύνη για το μάρκετινγκ διάφορων προϊόντων και υπηρεσιών της εταιρείας, είχε την ευκαιρία να εργαστεί στην αιχμή του B2B και B2C marketing. Μέσα από αυτή την εμπειρία κατάλαβε ότι, είτε απευθύνεσαι σε έναν οργανισμό είτε στον τελικό καταναλωτή, η επιτυχία βασίζεται πάντα σε μία «ανθρώπινη αλήθεια», η οποία λειτουργεί ως γέφυρα για να χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι στόχος της είναι να μεταφέρει αυτή τη φιλοσοφία στον Κλειδάριθμο, «γεφυρώνοντας την πλούσια κληρονομιά μας με τις σύγχρονες τάσεις» και ακούγοντας τη φωνή του αναγνωστικού κοινού, ώστε να προσφέρονται καινοτόμα και ποιοτικά βιβλία.
«Από τον πατέρα μου διδάχτηκα τέσσερις θεμελιώδεις αξίες: “τόλμη, επιμονή, περιέργεια και αποφασιστικότητα”»
Αναφερόμενη στα σημαντικότερα μαθήματα που αποκόμισε από τον πατέρα της, κύριο Γιάννη Φαλδαμή, η κυρία Φαλδαμή υποστήριξε ότι διδάχθηκε τέσσερις θεμελιώδεις αξίες που αποτελούν πυξίδα της: «τόλμη, επιμονή, περιέργεια και αποφασιστικότητα». Περιέγραψε πως, όταν εκείνος ξεκίνησε να εκδίδει βιβλία πληροφορικής, η ελληνική ορολογία ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη και οι περισσότεροι χρησιμοποιούσαν αγγλικούς όρους όπως software, monitor ή printer. Όπως εξήγησε, ο πατέρας της «αρνήθηκε να συμβιβαστεί και να προσφέρει ένα βιβλίο στο κοινό, όπου οι μισές λέξεις θα ήταν στα αγγλικά» και έτσι αποφάσισε να μεταφράσει τους όρους, συνεργαζόμενος με γλωσσολόγους, μεταφραστές και επαγγελματίες της πληροφορικής. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψαν λέξεις όπως «λογισμικό», «οθόνη» και «εκτυπωτής». Παρά την έντονη κριτική και τον σκεπτικισμό που αντιμετώπισε, «έμεινε πιστός στο όραμά του: Η γνώση και η τεχνολογία έπρεπε να είναι προσβάσιμες σε όλους και όλες, χωρίς το εμπόδιο της γλώσσας». Η ίδια σημείωσε πως σήμερα αυτή την κληρονομιά δεν τη βλέπει απλώς ως ιστορία, αλλά ως ευθύνη να συνεχίσουν να πρωτοπορούν με την ίδια τόλμη και επιμονή.
«Το βιβλίο και η επιχειρηματικότητα δεν είναι αντίρροπες δυνάμεις, αλλά η μία τροφοδοτεί την άλλη»
Σχετικά με τη σύνδεση επιχειρηματικότητας και βιβλίου, η κυρία Φαλδαμή επεσήμανε ότι η ισορροπία επιτυγχάνεται όταν συνειδητοποιήσει κανείς πως «το βιβλίο και η επιχειρηματικότητα δεν είναι αντίρροπες δυνάμεις, αλλά η μία τροφοδοτεί την άλλη». Όπως εξήγησε, το βιβλίο μεταφέρει ιδέες, γνώση και συναίσθημα, όμως απαιτείται μια ξεκάθαρη επιχειρηματική προσέγγιση ώστε αυτές οι ιδέες να φτάσουν στο σωστό κοινό, στη σωστή μορφή και τη σωστή στιγμή. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο της ομάδας, λέγοντας ότι έχοντας δίπλα της ανθρώπους με πάθος, γνώση και όραμα, καταφέρνουν να συνδυάζουν τον σεβασμό προς το βιβλίο και το αναγνωστικό κοινό με τη σταθερότητα και την εξέλιξη. Όπως ανέφερε, η εύρυθμη επιχειρηματική λειτουργία δίνει στον οργανισμό τη δυνατότητα να ρισκάρει, να επενδύει σε νέους δημιουργούς και νέες θεματικές και να προσφέρει βιβλία που αξίζουν τον χρόνο του κοινού.
«Θέλω ο Κλειδάριθμος να είναι ένας ζωντανός οργανισμός που πειραματίζεται με νέα фоρμάτ, εργαλεία και κανάλια επικοινωνίας»
Ερωτηθείσα για το στρατηγικό της όραμα για έναν σύγχρονο εκδοτικό οίκο, η κυρία Φαλδαμή υπογράμμισε πως, σε ένα περιβάλλον που αλλάζει ραγδαία, η μεγαλύτερη αρετή είναι η προσαρμοστικότητα. Όπως σημείωσε, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλέψει κανείς με ακρίβεια το μέλλον της αγοράς, γι’ αυτό και βασικός της στόχος για τον Κλειδάριθμο είναι να διατηρήσει «μια ευέλικτη δομή και φιλοσοφία, που να μας επιτρέπει να αφουγκραζόμαστε τις τάσεις, να αντιδρούμε στις αλλαγές και να εξελισσόμαστε συνεχώς». Δήλωσε ακόμη πως θέλει ο Κλειδάριθμος να λειτουργεί ως «ένας ζωντανός οργανισμός που πειραματίζεται με νέα φορμάτ, εργαλεία και κανάλια επικοινωνίας», διατηρώντας πάντα μια συμπεριληπτική προσέγγιση. Μέσα από αυτή την επιχειρηματική ευελιξία, στόχος είναι να παραμένει επίκαιρος και συνδεδεμένος με το κοινό, συνεχίζοντας να προσφέρει ποιότητα και αξιοπιστία.
«Όταν επενδύεις στην ουσιαστική σύνδεση, τότεη ανάπτυξη, η καινοτομία και η επιτυχία έρχονται ως φυσικό αποτέλεσμα»
Η κυρία Φαλδαμή ανέφερε ότι η εμπειρία της ως γυναίκα ηγέτιδα της δίδαξε πως η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην τόλμη να είναι κανείς ο εαυτός του, να δείχνει ευαλωτότητα και να ηγείται με αυθεντικότητα και ενσυναίσθηση. Ειδική αναφορά έκανε στο βιβλίο «Τόλμησε να ηγηθείς» της Brené Brown, το οποίο, όπως είπε, «επηρέασε βαθιά τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την ηγεσία και μου έμαθε ότι η πραγματική δύναμη κρύβεται στην τόλμη να συνδέεσαι ουσιαστικά με τους ανθρώπους». Εξήγησε ότι αυτή η φιλοσοφία μεταφράζεται σε μια ομάδα που μοιράζεται κοινό όραμα και εξελίσσεται μαζί, ενώ η ίδια κουλτούρα επεκτείνεται και στις σχέσεις με συνεργάτες, συνεργάτιδες και το αναγνωστικό κοινό. Όπως δήλωσε, πιστεύει βαθιά ότι όταν επενδύεις στην ουσιαστική σύνδεση και λειτουργείς με άξονα την εμπιστοσύνη, τότε «η ανάπτυξη, η καινοτομία και η επιτυχία έρχονται ως φυσικό αποτέλεσμα».
«Ο ρόλος του εκδοτικού είναι να δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον ώστε οι συγγραφείς να νιώθουν τη σιγουριά να εμπιστευτούν το έργο τους»
Μιλώντας για τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους συγγραφείς, η κυρία Φαλδαμή υπογράμμισε ότι οι συγγραφείς αποτελούν «τον πυρήνα κάθε εκδοτικού οίκου», καθώς είναι οι άνθρωποι που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα και την ταυτότητά του. Όπως εξήγησε, θεωρεί πως η σχέση ενός συγγραφέα με το βιβλίο του είναι σχεδόν γονεϊκή και ότι το έργο αποτελεί το «παιδί» του δημιουργού. Για τον λόγο αυτόν, ο ρόλος του εκδοτικού είναι να δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον, ώστε οι συγγραφείς να νιώθουν τη σιγουριά να εμπιστευτούν το έργο τους. Η ίδια τόνισε ότι αυτή η εμπιστοσύνη διατηρείται μέσα από συνέπεια, τήρηση συμφωνιών και ουσιαστική φροντίδα για την εξέλιξη κάθε δημιουργού. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, στόχος τους είναι να αποτελούν «τον καταλύτη που τους δίνει τα εργαλεία και τη σιγουριά να αναπτυχθούν».
«Για να διαχειριστούμε ένα τόσο ευρύ και διαφορετικό φάσμα βιβλίων, χρειαζόμαστε δομή και συνέπεια»
Αναφερόμενη στον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται η δημιουργικότητα και η εμπορική πειθαρχία, η κυρία Φαλδαμή δήλωσε πως αυτή αποτελεί «ίσως τη μεγαλύτερη και πιο συναρπαστική πρόκληση». Όπως σημείωσε, θεωρεί μύθο την άποψη ότι οι δύο αυτές έννοιες συγκρούονται, καθώς για την ίδια «η εμπορική πειθαρχία δεν είναι ο εχθρός της δημιουργικότητας, αλλά το δίχτυ ασφαλείας της». Εξήγησε ότι η πειθαρχία αυτή είναι αναγκαία, αφού ο κατάλογος του Κλειδάριθμου εκτείνεται από τη λογοτεχνία και το non-fiction μέχρι τα παιδικά και τα ακαδημαϊκά συγγράμματα, τα οποία απαιτούν ιδιαίτερη τεχνογνωσία και προσοχή. Η ίδια αξιοποιεί αυτή την πειθαρχία για να δώσει στην ομάδα της την ασφάλεια να πειραματίζεται, να αφουγκράζεται τις τάσεις και να κατανοεί βαθύτερα την αγορά. Κατά την άποψή της, «η εμπορική οργάνωση είναι το όχημα που μας επιτρέπει να παραμένουμε καινοτόμοι, δημιουργικοί και συνεπείς στην ποιότητά μας».
«Είναι συναρπαστική η εξέλιξη στις αναγνωστικές προτιμήσεις»
Σχετικά με τις κατηγορίες βιβλίων που αναπτύσσονται περισσότερο, η κυρία Φαλδαμή δήλωσε ότι παρατηρεί «συναρπαστική εξέλιξη στις αναγνωστικές προτιμήσεις». Όπως εξήγησε, το κοινό δείχνει πλέον ενδιαφέρον για ένα μεγάλο εύρος θεματικών, ακόμη και για βιβλία που παλαιότερα θεωρούνταν δύσκολα ή ακαδημαϊκά. Επεσήμανε πως αυξάνεται το ενδιαφέρον για queer και φεμινιστικά αναγνώσματα, καθώς και για non-fiction βιβλία που γεφυρώνουν την επιστήμη με την προσωπική εμπειρία. Παράλληλα, τόνισε ότι το #BookTok έχει συμβάλει σημαντικά στην άνοδο κατηγοριών όπως το romance και το fantasy, οδηγώντας ακόμη και στη δημιουργία του νέου είδους romantasy.
Σε προσωπικό επίπεδο, ανέφερε ότι αγαπά ιδιαίτερα την Elizabeth Strout, «γιατί έχει τη μοναδική ικανότητα να απογυμνώνει την ανθρώπινη ψυχή με μια γραφή απλή και ταυτόχρονα συγκλονιστικά βαθιά». Παράλληλα, αποκάλυψε ότι αυτή την περίοδο διαβάζει τον συλλογικό τόμο για το έργο της Μαρίας Πλυτά, της πρώτης Ελληνίδας σκηνοθέτριας, σε επιμέλεια της Μπέτυς Κακλαμανίδου, εκφράζοντας την περηφάνια της για το γεγονός ότι ο Κλειδάριθμος εξέδωσε το πρώτο βιβλίο αφιερωμένο σε εκείνη.
Τέλος, δήλωσε πως δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στο «Heated Rivalry», ένα βιβλίο που, όπως είπε, «πίσω από την ένταση των αθλητικών αγώνων, θέτει πολύ ουσιαστικά ερωτήματα για τη συμπερίληψη στον αθλητισμό». Πρόσθεσε ακόμη ότι αναμένει με ανυπομονησία το επόμενο βιβλίο της σειράς «Game Changer – Απρόσμενη Ανατροπή», το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου.
«Δεν θα άλλαζα κάποια απόφαση ή επιλογή μου, γιατί τα λάθη ή οι δυσκολίες ήταν αυτά που με διαμόρφωσαν»
Κλείνοντας τη συζήτηση, η κυρία Φαλδαμή τόνισε πως δεν θα άλλαζε κάποια απόφαση ή επιλογή της, καθώς «τα λάθη ή οι δυσκολίες ήταν αυτά που με διαμόρφωσαν». Ωστόσο, σημείωσε ότι, αν μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικά, αυτό θα ήταν να καθησυχάσει τον νεότερο εαυτό της και να του ζητήσει «να μην ανησυχεί τόσο πολύ».
Όπως εξήγησε, όταν ξεκινά κανείς, ιδιαίτερα ως γυναίκα σε απαιτητικούς και ανταγωνιστικούς χώρους, συχνά αισθάνεται την πίεση ότι πρέπει να γνωρίζει τα πάντα και να έχει απόλυτο έλεγχο του μέλλοντος. Σήμερα όμως, έχοντας εργαστεί σε μία από τις σημαντικότερες εταιρείες στον κόσμο και διοικώντας πλέον έναν ιστορικό εκδοτικό οίκο, αντιλαμβάνεται ότι «η ομορφιά και η ουσία βρίσκονται στην ίδια τη διαδικασία της μάθησης και της εξέλιξης». Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Θα έλεγα στον νεότερο εαυτό μου, αν γύριζα πίσω τον χρόνο, να εμπιστεύεται περισσότερο τη διαίσθησή του, να αγκαλιάζει την αβεβαιότητα με λιγότερο άγχος και να θυμάται ότι δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι επιδραστική». Κατέληξε λέγοντας πως «η πορεία μας δεν είναι μια ευθεία γραμμή, αλλά ένα μονοπάτι που το ανακαλύπτεις καθώς το περπατάς – και αυτό είναι που το κάνει συναρπαστικό».