Δελτίο Τύπου επί της απόφασης της ΔΕΔ για την έκπτωση του ΦΠΑ καφέδων και νερών που καταναλώνονται από εργαζόμενους
11 Ιουνίου 2026
Η ασυνέπεια της φορολογικής διοίκησης ως εργαλείο αποσταθεροποίησης του επαγγέλματος
Στη χώρα μας έχουμε συνηθίσει πολλά. Έχουμε συνηθίσει νόμους που αλλάζουν, πριν προλάβουμε να τους εφαρμόσουμε, εγκυκλίους που αντιφάσκουν με προηγούμενες εγκυκλίους και φορολογικές αρχές που ερμηνεύουν την ίδια διάταξη με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την περίπτωση. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που η ασυνέπεια της φορολογικής διοίκησης ξεπερνά κάθε λογικό όριο και θέτει σε κίνδυνο την αξιοπιστία όσων εργαζόμαστε καθημερινά, για τη σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας.
Μια πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ 1419/2025) έρχεται να επιβεβαιώσει για μία ακόμα φορά αυτή την απογοητευτική πραγματικότητα. Η απόφαση κρίνει ότι εκπίπτει ο ΦΠΑ δαπανών για νερά και καφέδες εργαζομένων, επικαλούμενη τον επιχειρηματικό χαρακτήρα τους. Το πρόβλημα είναι ένα και απλό, ο νόμος δεν το επιτρέπει αυτό.
Το νομοθετικό πλαίσιο είναι σαφές
Το πρώην άρθρο 30 του ν. 2859/2000, νυν άρθρο 35 παράγραφος 4 του ν. 5144/2024, ορίζει ρητά και ανεπιφύλακτα ότι δεν παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ για «δαπάνες στέγασης, τροφής, ποτών, μετακίνησης και ψυχαγωγίας για το προσωπικό ή τους εκπροσώπους της επιχείρησης». Δεν υπάρχει καμία παρέκκλιση, καμία επιφύλαξη, καμία ερμηνευτική ευελιξία. Το νερό και ο καφές για τους εργαζομένους εμπίπτουν αδιαμφισβήτητα στην κατηγορία «τροφή» και «ποτά για το προσωπικό». Αυτό δεν είναι θέμα ερμηνείας, είναι θέμα ανάγνωσης.
Ωστόσο, η ΔΕΔ επέλεξε να αγνοήσει τη ρητή νομοθετική πρόβλεψη και κατέληξε σε μια αόριστη επίκληση της «άμεσης συνύφανσης» των δαπανών αυτών με την επιχειρηματική δραστηριότητα. Πρόκειται για επιχειρηματολογία που, αν γενικευθεί, μπορεί να δικαιολογήσει σχεδόν οτιδήποτε και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Οι πραγματικές συνέπειες για τον κλάδο
Η ασυνέπεια αυτή δεν είναι απλώς ένα θεωρητικό ζήτημα ορθής ερμηνείας του νόμου. Έχει άμεσες και ουσιαστικές συνέπειες για τη δουλειά μας. Εμείς, ως λογιστές και φοροτεχνικοί, εφαρμόζουμε τον νόμο όπως αυτός ισχύει. Ενημερώνουμε τους πελάτες μας ότι ο ΦΠΑ των συγκεκριμένων δαπανών δεν εκπίπτει και ενεργούμε αναλόγως. Και τώρα, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να εξηγούμε, σε αυτούς τους ίδιους πελάτες, γιατί ένα διοικητικό όργανο αποφάσισε κάτι διαφορετικό από αυτό που λέει ρητά ο νόμος, χωρίς καμία νομοθετική αλλαγή στο ενδιάμεσο.
Το ερώτημα που τίθεται εύλογα είναι τι κάνουμε τώρα; Αλλάζουμε χρόνια πρακτική βασισμένης στη νομοθεσία, επικαλούμενοι μια απόφαση που αντιβαίνει στον νόμο; Ή εξηγούμε, για μία ακόμα φορά, στον πελάτη ότι η φορολογική διοίκηση λέει ένα πράγμα, ο νόμος λέει άλλο και εμείς εφαρμόζουμε το νόμο;
Το προηγούμενο που δημιουργείται
Η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο τον καφέ και το νερό. Αφορά τη λογική που ακολουθεί. Αν η ΔΕΔ μπορεί να αποφασίσει ότι εκπίπτει ο ΦΠΑ δαπανών που ρητά εξαιρούνται από το νόμο, επικαλούμενη τον «επιχειρηματικό χαρακτήρα» τους, τότε τίποτα δεν είναι βέβαιο πια.
Φανταστείτε να εκδοθεί στο μέλλον παρόμοια απόφαση, που να κρίνει ότι εκπίπτει ο ΦΠΑ των μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούν οι επιχειρήσεις διανομής φαγητού (ντελιβεράδες), παρά το γεγονός ότι το άρθρο 35 παρ. 4 περ. ε’ του ν. 5144/2024, εξαιρεί ρητά τις δαπάνες επιβατικών αυτοκινήτων και μόνο κάνει εξαίρεση για τα μεταφορικά που προορίζονται για μεταφορά προσώπων με κόμιστρο. Εταιρείες που χρόνια τώρα, ορθώς δεν εκπίπτουν τον ΦΠΑ αυτών των δαπανών, θα έχουν να αντιμετωπίσουν πελάτες που θα ρωτούν: «Γιατί εσείς δεν μου το εκπίπτατε όλα αυτά τα χρόνια;». Και εμείς τι θα απαντήσουμε; «Γιατί ακολουθούσαμε το νόμο»;
Αυτό δεν είναι υποθετικό σενάριο. Είναι η φυσική συνέπεια μιας λογικής που, αν εδραιωθεί, υπονομεύει κάθε έννοια ασφάλειας δικαίου στο φορολογικό σύστημα.
Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν συζητάμε για το δίκαιο ή το άδικο του νόμου, καθώς κατά την άποψή μας, ειδικά για τους διανομείς φαγητού, αλλά και για άλλες επιχειρήσεις, το ΦΠΑ των ΙΧ μεταφορικών τους μέσων, θα έπρεπε να εκπίπτει, τουλάχιστον κατά ένα μέρος, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Συζητάμε για το γεγονός πως ένα όργανο της φορολογικής διοίκησης, κατέληξε σε μία απόφαση, αντίθετη με το περιεχόμενο του νόμου.
Ζητούμε λογοδοσία και συνέπεια
Η ΔΟΠΛΦ καλεί τη φορολογική διοίκηση να απαντήσει δημόσια στο εξής:
Πώς συμβιβάζεται η απόφαση αυτή με το νόμο; Και αν δεν συμβιβάζεται, πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει τις συνέπειές της για τους φορολογουμένους και για τους επαγγελματίες που επί χρόνια εφάρμοζαν σωστά τη νομοθεσία;
Δεν ζητούμε εξαιρέσεις. Δεν ζητούμε ευνοϊκότερη μεταχείριση. Ζητούμε αυτό που κάθε επαγγελματίας δικαιούται ένα φορολογικό περιβάλλον στο οποίο οι αποφάσεις της διοίκησης ακολουθούν το νόμο και όχι το αντίστροφο.
Ζητούμε να μπορούμε να ενημερώνουμε τους πελάτες μας με βεβαιότητα, και όχι με την αγωνία μήπως αύριο, μια νέα απόφαση ανατρέψει αυτό, που σήμερα ο νόμος ορίζει με απόλυτη σαφήνεια.
Η ασυνέπεια κοστίζει. Κοστίζει στους πελάτες μας, κοστίζει στον κλάδο και, εν τέλει, κοστίζει στην αξιοπιστία του ίδιου του φορολογικού συστήματος.
Η Ομάδα Διαχείρισης
Διαδικτυακή Ομάδα Παρέμβασης Λογιστών-Φοροτεχνικών: Email Επικοινωνίας: do.logiston@gmail.com
Facebook: https://www.facebook.com/groups/162989260422123