Μέσα σε αυτό το καταστροφικό για τον πλανήτη μας μαζικό deja vu και στον αντίποδα της βιασύνης να αγοράσουμε το πιο σύγχρονο αντικείμενο της κάθε αναλογικής ή ψηφιακής βιτρίνας, μια νέα οπτική μοιάζει να κερδίζει ισχυρό έδαφος.
Η επανεφεύρεση (reinvention) των vintage θησαυρών δεν ανακαλύπτει απλώς κάτι όμορφο από το παρελθόν και το επαναχρησιμοποιεί αλλά του αλλάζει εντελώς τη μοίρα.
Τα χρηστικά αντικείμενα άλλων εποχών που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν παλιακά, ξεπερασμένα ή και παντελώς άχρηστα αφού είχαν δημιουργηθεί για να εξυπηρετήσουν ξεχασμένες πλέον συνήθειες, αναλαμβάνουν έναν ολοκαίνουργιο, ανατρεπτικό ρόλο στην καθημερινότητά μας.
Σύμφωνα με επίσημες εκθέσεις όπως της Vestiaire Collective, με την αγορά μεταχειρισμένων ειδών και vintage αντικειμένων να μην προορίζεται πλέον μόνο για λίγους συλλέκτες, αλλά να αναπτύσσεται με τριπλάσιο ρυθμό σε σχέση με την κλασική αγορά, η παγκόσμια αγορά μεταχειρισμένης μόδας αναμένεται να φτάσει τα 360 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030.
Το upcycling και η δημιουργική επαναχρησιμοποίηση δεν είναι απλώς μια έκφραση οικολογικής συνείδησης είναι φαντασία, αισθητική και μια γερή δόση δημιουργικού θράσους, που γεφυρώνει το παρελθόν με το παρόν.
Αρκεί να σκεφτούμε για παράδειγμα τις παλιές, πολυτελείς θήκες τσιγάρων της Cartier, φτιαγμένες εξ’ολοκλήρου από ασήμι, χρυσό ή ταρταρούγα. Σε έναν κόσμο όπου η κακή συνήθεια του καπνίσματος ευτυχώς υποχωρεί, αντί να τις αφήνουμε ξεχασμένες σε κάποιο συρτάρι, τις μετατρέπουμε σε κομψές και ιδιαίτερες θήκες για τις επαγγελματικές ή τις πιστωτικές μας κάρτες.
Αντίστοιχα, αυτή η ανάγκη για επανεφεύρεση απλώνεται δυναμικά και στην εσωτερική διακόσμηση των σπιτιών μας.
Τα vintage μπαούλα ταξιδιού και το ιδιαίτερο σχήμα τους που συχνά μοιάζει με κύβο αν σκεφτούμε για παράδειγμα μοντέλα περασμένων εποχών από οίκους όπως οι Louis Vuitton, που κάποτε ταξίδευαν με τα παλιά ξύλινα τρένα και διέσχιζαν τους ωκεανούς με υπερωκεάνια, βρίσκουν πλέον τη θέση τους στο κέντρο του σύγχρονου καθιστικού ή των χώρων εισόδου καθως μετατρέπονται σε τραπέζια ή διακοσμητικές κονσόλες, προσφέροντας ταυτόχρονα αποθηκευτικό χώρο.
Την ίδια στιγμή, παλιές μεγάλες δερμάτινες θήκες για καπέλα μεταμορφώνονται σε κομψά side tables, ενώ vintage κρυστάλλινες καράφες και σέικερ της δεκαετίας του 1920 στολίζουν τα σύγχρονα home bars μας, έτοιμα να επαναχρησιμοποιηθούν σε φιλικές μαζώξεις ή απλά για να σπάσουν τον πάγο της καθημερινής μας ρουτίνας.
Και φυσικά τα vintage μεταξωτά μαντήλια από οίκους όπως οι Hermès, Gucci, Salvatore Ferragamo και Christian Dior πλαισιώνονται συχνά πια με κορνίζες και τα μετατρέπονται σε έργα τέχνης για τους τοίχους του σπιτιού μας.
Παράλληλα, χρησιμοποιούμε παλιές μεταλλικές τσιμπίδες πάγου της δεκαετίας του ’60 και τοποθετούμε σε minimal κορνίζες παλιές ετικέτες ή συσκευασίες από σπάνια αρώματα ή φαγώσιμα του παρελθόντος.
Vintage κλειδιά από παλιές ευρωπαϊκές ξενοδοχειακές σουίτες γίνονται statement μενταγιόν την στιγμή που κεραμικά σταχτοδοχεία με ζωγραφισμένες τις επωνυμίες ιστορικών ευρωπαϊκών καφέ γίνονται το μέρος για να ξαποστάσουν τα δικά μας σύγχρονα κλειδιά όσο βρισκόμαστε σπίτι.
Ακόμα και τα ανάγλυφα κουμπιά από σακάκια Chanel και Schiaparelli μεταποιούνται από εξειδικευμένους τεχνίτες σε εντυπωσιακά σκουλαρίκια, καρφίτσες και δαχτυλίδια και τα vintage κουτιά από πούρα, καλλυντικά ή σοκολατάκια αλλάζουν χρήση για να φιλοξενήσουν τα κοσμήματα μας ή άλλα μικροαντικείμενα.
Τα vintage υλικά, τα μέταλλα και οι ραφές τους έχουν μια ανθεκτικότητα και μια αυθεντική πατίνα που η σύγχρονη βιομηχανία της γρήγορης κατανάλωσης αδυνατεί να αναπαράγει. Η επανεφεύρεση των vintage αντικειμένων είναι μια πιο συνειδητή επιλογή που μας προτρέπει να βλέπουμε την ομορφιά στην ιστορία και να γινόμαστε οι επιμελητές μιας χειροπιαστής κληρονομιάς.