Οι πολλαπλές πηγές απαλού φωτός, τα χρώματα, οι υφές και ο ιδιαίτερος, οne-of-a-kind χαρακτήρας του κάθε φωτιστικού στη βιτρίνα και στον εσωτερικό του χώρο μαγνητίζουν τα βλέμματα ενστικτωδώς, όχι με την μέθοδο απλού εντυπωσιασμού αλλά με μια διάχυτη αίσθηση κατευναστικής, σπιτικής θα λέγαμε, οικειότητας που δρα αντιθετικά στο αστικό τοπίο της γειτονιάς.
Η διάχυτη αίσθηση διαθέτει όμως στην ουσία μια δεύτερη στρώση επεξήγησης που θυμίζει τον τρόπο που τα συγκεκριμένα φωτιστικά δημιουργούνται.
Τα συγκεκριμένα λοιπόν φωτιστικά φτιάχνονται καλυπτόμενα ή με την προσθήκη vintage υφασμάτων που προέρχονται από διάφορα μέρη του κόσμου όπως για παράδειγμα από το Μεξικό σε μια με έντονα χρώματα και φροντίδα κεντημένη εκδοχή που προσωπικά λάτρεψα.
Έτσι διαφορετικά υλικά και μνήμες, χειροποίητα κεντήματα, υφαντά, μεταξωτά, βελούδα ή μασίφ μπρούτζινες βάσεις, συναντούν σύγχρονες φόρμες και μεταμορφώνονται σε συνθέσεις που λειτουργούν τόσο ως πηγές φωτός όσο και ως αυτόνομα αντικείμενα στον χώρο.
Η Δανάη και το “folk meets pop”
Πίσω από τη Zazá Damò βρίσκεται η σχεδιάστρια Δανάη Γαβρίλη, η οποία επέστρεψε από το Μιλάνο στην Αθήνα και αξιοποιεί τα υλικά του παρελθόντος μετασχηματίζοντας παλιά αντικείμενα σε σύγχρονα φωτιστικά.
Η διαδικασία ξεκινά από τη συλλογή υφασμάτων εκ των οποίων πολλά προέρχονται από οικογενειακά κειμήλια και προσωπικές συλλογές ή από ανθρώπους που εμπιστεύονται στη σχεδιάστρια τα δικά τους προσωπικά υφάσματα και αντικείμενα.
Κάθε κομμάτι αποτελεί μία μοναδική σύνθεση και μία μοναδική διαδικασία δημιουργίας. Χρώματα, υφές, εποχές και τεχνικές συνδυάζονται απροσδόκητα, αναδεικνύοντας κάθε υλικό μέσα από τη διαφορετικότητα και την αντίθεση. Με την προσέγγιση αυτή, η μνήμη των υλικών συναντά μια σύγχρονη αντίληψη επαναχρησιμοποίησης αλλά και αν μπορούσαμε να το ορίσουμε έτσι “συναισθηματικής συνέχειας και βιωσιμότητας”.
Η αισθητική της κινείται ανάμεσα στην ελληνική υφαντική παράδοση, το λαϊκό μοτίβο, την έντονα χαρακτηριστική μόδα του ’70, το νεοκλασικό στυλ αλλά και σε μία σύγχρονη ενίοτε γραφική ή γλυπτική προσέγγιση.
Χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η συνύπαρξη φαινομενικά ανόμοιων αισθητικών που τελικά ισορροπούν ανάμεσα στο οικείο και στο απρόσμενο, μία προσέγγιση που η ιδία περιγράφει με την έκφραση “folk meets pop”.
Zazá Damò
Ερεχθείου 16, Κουκάκι, Αθήνα