Η παράταση υποβολής των φορολογικών δηλώσεων μέχρι τη Παρασκευή 24/07 ήρθε και ας μην κρυβόμαστε – την περιμέναμε όπως περιμένει κανείς τη βροχή τον Αύγουστο. Λίγες μέρες ακόμα σημαίνουν λίγο λιγότερο άγχος και έναν καφέ που δεν θα κρυώσει πριν προλάβουμε να τον πιούμε αγκαλιά με το πληκτρολόγιο.
Βέβαια, ο νους του λογιστή δεν ξεκουράζεται ποτέ εντελώς, οπότε αναρωτιόμαστε: γιατί όχι έως το τέλος του μήνα, αφού δεν φαίνεται να κινδυνεύει το δημόσιο ταμείο από μια τέτοια κίνηση; Μάλλον σκέφτηκαν «έχετε ήδη υποχρεώσεις που κλείνουν με το μήνα, οπότε ας σας κάνουμε τη χάρη με το ίδιο timing» – ευγενική σκέψη, ας το παραδεχτούμε, σαν να σου δίνουν ρεπό… την ημέρα που έχεις ήδη ρεπό. Και έχει και το θετικό της υπόθεσης: η ανακοίνωση ήρθε την Παρασκευή, όχι την τελευταία στιγμή σαν σασπένς σε σειρά του Netflix.
Τα τεχνικά προβλήματα στην πλατφόρμα, βέβαια, (αν και λίγα) συνεχίζουν ακάθεκτα το δικό τους σίκουελ, δοκιμάζοντας την υπομονή μας μέρα με τη μέρα.
Δυστυχώς, όλες αυτές οι πλατφόρμες μαζί με το myDATA αυξάνουν τελικά το κόστος παρακολούθησης καθώς απαιτούν νέες πρακτικές και εξειδικευμένο προσωπικό, τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στα λογιστικά γραφεία. Οι συμφωνίες, π.χ. για την υποβολή του Ε3, παρά την προ-συμπλήρωση (που μας υποσχέθηκαν ότι θα μας γλίτωνε ώρες), απαιτούν και πάλι πολύτιμο χρόνο για την τελική συμφωνία με τα βιβλία – λες και η «προ-συμπλήρωση» είναι απλώς ένας ευγενικός τίτλος τιμής. Έχουμε περάσει σε μια ηλεκτρονική, ψηφιακή γραφειοκρατία που στόχο δεν έχει τόσο την απλοποίηση των διαδικασιών όσο τον ηλεκτρονικό έλεγχο (χωρίς ελεγκτές, διότι τους αντικατέστησε ο αλγόριθμος) προς διευκόλυνση της ΑΑΔΕ. Ο απώτερος σκοπός: όλες αυτές οι πλατφόρμες να «μιλάνε» μεταξύ τους, ώστε οι δημόσιες υπηρεσίες να ζητούν την πληροφορία από το σύστημα και όχι από τον φορολογούμενο – ωραία ιδέα στα χαρτιά, ας δούμε πότε θα τη ζήσουμε κιόλας.
Ο κλάδος μας, όπως ξέρουμε καλά, έχει τις χαρές του: δεδομένα δημόσιων φορέων (ευτυχώς η κατάσταση έχει βελτιωθεί τα τελευταία δύο χρόνια με την απειλή προστίμων) που αργούν να αναρτηθούν σαν να περιμένουν την κατάλληλη αστρολογική συγκυρία, προθεσμίες που πιέζουν σαν να έχουμε προσωπικό λογαριασμό με το άγχος, νόμοι που αλλάζουν πιο γρήγορα απ’ όσο προλαβαίνουμε να ανοίξουμε το ΦΕΚ. Όλα αυτά τα ζούμε, τα αγαπάμε (λέμε τώρα), και έχουμε αναπτύξει υπερδύναμη: να τα καταφέρνουμε πάντα, με κάποιον μαγικό τρόπο, την τελευταία στιγμή – και να στηριζόμαστε ο ένας στον άλλον, γιατί μόνο όποιος έχει περάσει από εκεί καταλαβαίνει.
Ο Ιούλιος πλέον κλείνει τον κύκλο του και σχεδόν επίσημα ανοίγει η εποχή των διακοπών – έστω κι αν για πολλούς από εμάς «διακοπές» σημαίνει laptop στην παραλία «για κάθε ενδεχόμενο», σαν πυροσβέστης σε αναμονή. Κάποιοι συνάδελφοι θα χαλαρώσουν πραγματικά (θρύλος, τον έχουμε ακουστά), άλλοι θα κάνουν την ήπια μετάβαση, οργανώνοντας από τώρα τα επόμενα «μέτωπα»: ηλεκτρονική τιμολόγηση και σάρωση παραστατικών σε ψηφιακή μορφή, σε αναμονή.
Γιατί όσο κι αν κουράζει η διαδικασία, ο κλάδος μας συνεχίζει να στέκεται όρθιος – με υπομονή, με χιούμορ (πολύ χιούμορ, αλλιώς δεν αντέχεται), και με μια αισιόδοξη ματιά προς το τι έρχεται τον Οκτώβριο.
Καλή εβδομάδα σε όλους!
